Ile pies chodzi w ciąży – profilaktyka w czasie ciąży u psa. Biorąc pod uwagę, ile pies chodzi w ciąży, warto wcześniej zaplanować wszelkie formy leczenia profilaktycznego u suki. Nie zaleca się stosowania szczepień ochronnych w czasie ciąży, warto więc wykonać je odpowiednio wcześniej. Inaczej wygląda sytuacja w przypadku Dogue de Bordeaux to świetny pies rodzinny - spokojny, oddany opiekunowi, dobry towarzysz dla dzieci. Mimo wielkości może mieszkać w mieście. Wystarczą mu zwykłe spacery. Pies ten ma przyjazny, uczuciowy charakter i nie znosi samotności. Opiekun musi mieć dla niego czas. Szczeniak kosztuje około 6500 zł. Bichon frise to pies, który samym swoim wyglądem potrafi zmiękczyć nawet najtwardsze serce. Choć jednak słodko wygląda, to prawdziwy pies, a nie pluszowy miś. Potrzebuje więc opiekuna, który będzie traktował go jak ukochanego pupila, a nie zabawkę. Bichon to pies radosny, inteligentny i potrzebujący wiele czułości. Czy to jego szukasz? Shih tzu to pies, który wygląda jak maskotka! Jest uroczy, zabawny i tak mały, że zajmuje naprawdę niewiele miejsca. Jest uroczy, zabawny i tak mały, że zajmuje naprawdę niewiele miejsca. Co więcej, zwierzę to jest tak spokojne, że przy swoim braku ruchu naprawdę bardziej przypomina pluszaka niż żywą istotę. Czy pies miniaturka, typowy francuski piesek, będzie dobrym wyborem? Czy dobrym przyjacielem rodziny będzie mały mopsik. Przedstawiamy opis i zdjęcia tej ciekawej rasy. Opisujemy, jak wygląda pies mops, jaki ma charakter, jak dbać o jego zdrowie oraz ile kosztuje szczeniak. Błękitne Chihuahua uważano za święte, rude zaś przynosiły szczęście. Dziś na pewno swoją odwagą i przebojowością, a także charakterystycznym wyglądem (głowa przypominająca kształtem jabłko) wnoszą radość do niejednego domu! Jeśli jednak myślisz, że to jedyne najmniejsze rasy psów, to jesteś w błędzie. Nie więcej . Mały pies to bez wątpienia mniej pracy i niższe koszty utrzymania niż w przypadku czworonoga o większych gabarytach. Im mniejszy, tym łatwiej zachować prawidłową higienę, zadbać o odpowiednią dawkę ruchu i codzienną porcję mały pies w mieszkaniu oznacza mniejszy kłopot? Zwykle kiedy decydujemy się na adopcję szczeniaka bądź dorosłego psa, w głowie rodzi nam się pytanie: czy rozmiar naszego nowego przyjaciela będzie miał wpływ na codzienne życie i obowiązki wobec niego? Czy też wielkość psa nie ma żadnego znaczenia?Otóż, jak się okazuje, różnica jest znaczna. A zatem nawet, jeśli zawsze bardziej podobały ci się duże psy, rozważ również inne możliwości. Mały pies w domu oznacza naprawdę mniej obowiązków i przede wszystkim – znajdziesz kilka argumentów przemawiających za wyborem czworonożnego pupila o mniejszych gabarytach. Być może przekonają cię one do adopcji mały pies to trafny wybór?Istnieje wiele powodów, dla których wybór małego psa może okazać się w wielu przypadkach lepszym rozwiązaniem. Oto kilka z nich:Mały pies lepiej się adaptuje w domuJeśli twoja sytuacja życiowa jest niestabilna i nie masz stałego miejsca zamieszkania, bez wątpienia najlepszym rozwiązaniem będzie przedstawiciel rasy o małych rozmiarach. Nawet jeśli bardzo podobają ci się duże psy, zastanów się, co z nim będzie, kiedy po raz kolejny zmienisz mieszkanie. Czy będziesz w stanie zapewnić mu odpowiednie warunki do życia?Małe psy natomiast nie wymagają wielkich przestrzeni i znacznie szybciej się przystosowują do nowych okoliczności. Mogą żyć zarówno w wielkim domu z ogrodem, jak i w niewielkiej kawalerce w bloku, i będą szczęśliwe. Jeśli zatem twoje cztery kąty nie są zbyt duże, rozsądniejszym wyborem będzie adopcja pupila o małych mniejszy pies, tym mniejsze koszty utrzymaniaNie ma co ukrywać – mały pies to małe koszty utrzymania i mniejszy wysiłek na co dzień. Zacznijmy od tego, że niewielkich rozmiarów czworonóg ma mały żołądek, a zatem worek karmy wystarczy mu na wiele dłużej niż w przypadku dużego tego dołączmy inne wydatki, takie jak szampony, akcesoria, fryzjera itp. Generalnie akcesoria dla małych psów są tańsze, a wszelkiego rodzaju kosmetyki i środki higieny wystarczają na pies nie wymaga dużo ruchuOczywiście nie traktujmy tego stwierdzenia zbyt dosłownie. Wszystkie psy – zresztą jak i ludzie – potrzebują codziennej dawki ruchu na świeżym powietrzu. Jednakże w przypadku małych zwierząt będzie ona znacznie mniejsza niż w przypadku tych o wielkich psy bowiem muszą się wybiegać, gdyż w przeciwnym wypadku wzrasta u nich ryzyko pojawienia się problemów ze stawami. Z kolei mały pupil ma krótkie nóżki i nie potrzebuje bardzo długich spacerów na co dzień. Kilkanaście minut dreptania po ulicy w zupełności mu wystarczy do zachowania mały pies może się również wybiegać podczas zabaw w mieszkaniu. Dla niego nawet mały pokój jest wystarczająco duży do szaleńczych zabaw i o tym, zwłaszcza jeśli dużo pracujesz i nie dysponujesz wystarczającą ilością czasu na spacery z dużym psem. Ponadto małego pieska łatwiej jest zabrać ze sobą wszędzie, nawet w pies mniej się stresujeKolejnym, solidnym argumentem przemawiającym za wyborem małego psa jest fakt, że małe psy mniej się stresują. Oczywiście jest to bezpośrednio uzależnione od genetycznej podatności na stres danej rasy. Jednakże generalnie mniejsze czworonogi charakteryzują się łatwością adaptacyjną, a ponadto nie nudzą się tak bardzo jak duże psy, kiedy zostają same w to bardzo istotny czynnik, gdyż akumulacja stresu może prowadzić do rozmaitych destrukcyjnych zachowań zwierzęcia. Stąd też nie zaleca się psów dużych ras osobom, które większość dnia spędzają poza lubią one samotnie spędzać długich godzin, a ponadto na bieżąco powinny rozładowywać nagromadzoną energię. Kiedy nie mają takiej możliwości poprzez ruch na świeżym powietrzu, niszczą w domu wszystko, co tylko napotkają na swojej drodze. A zatem – im mniejszy pies, tym mniejsze ryzyko wszelkiego rodzaju szkód tresuraGeneralnie małym psom łatwiej przychodzi tresura. Chociaż i tutaj wiele do powiedzenia mają konkretne uwarunkowania w związku z daną rasą. W wielu przypadkach, aby prawidłowo wychować dużego psa, należy go oddać w ręce profesjonalnego trenera. Z małym powinieneś poradzić sobie chcemy przez to powiedzieć, że mały pies nigdy nie potrzebuje fachowej tresury. Ogólnie jednak, ze względu na jego niewielkie rozmiary, łatwiej jest go kontrolować, szkolić i pies brudzi mniejW tej kwestii nie ma czemu zaprzeczać – mały pies brudzi mniej niż duży: traci mniej sierści, rozrzuca mniej jedzenia wokół miski, pozostawia mniejsze ślady na podłodze po spacerze itp. Niby to błahy argument, ale jakże ważny, zwłaszcza w czasach, kiedy narzekamy na chroniczny brak wolnego i mniej wymagające spaceryJak już powiedzieliśmy powyżej, duży pies wymaga długich i intensywnych spacerów, a mały – krótszych. To jedna sprawa, a druga to wysiłek, jaki musimy włożyć w codzienne wyjścia z pupilem na świeże powietrze. Ile razy widziałeś, jak bydle ciągnie swojego właściciela, jakby to ono wyprowadzało go na przechadzkę, a nie odwrotnie?Otóż spacery z dużym psem mogą być wyczerpujące dla właściciela. Wymagają bowiem sporej siły, aby zapanować nad spragnionym ruchu zwierzęciem. Z kolei mały czworonóg jest łatwy “w obsłudze” i łatwo nad nim zapanować, również podczas interakcji z innymi chcemy tu wcale umniejszać zalet wielkich psów, ponieważ – jak już wiecie – jesteśmy miłośnikami wszystkich zwierząt. Dziś jednak było o argumentach za adopcją małego psa. A zatem te nieco większe naturą rzeczy wypadły nieco jednak, że zdrowie i dobre samopoczucie zwierzęcia jest bardzo ważne. Wybierz więc towarzysza, któremu będziesz mógł zapewnić wszystko, czego potrzebuje do szczęśliwej może Cię zainteresować ... Maltipoo czyli psia hybryda Hybrydami nazywa się psy, które stanowią krzyżówkę dwóch ras psów. Maltipoo to po prostu maltańczyk i pudel. Początkowo hodowcy kojarzyli psy różnych ras, aby poprawić ich cechy i predyspozycje do wykonywanych zadań (np. wśród psów zaprzęgowych). Następnie jeden ze szkoleniowców psów dla osób niewidomych wpadł na pomysł, że połączenie pudla oraz labradora pozwoliłby na uzyskanie psa-przewodnika dla osób z alergią. W ten sposób narodziły się pierwsze labradoodle i szybko spowodowały falę popularności psich hybryd. Krzyżówki pomiędzy różnymi rasami są szczególnie popularne w USA i na Zachodzie, ale także w Polsce można znaleźć hybrydowe mioty. Dziś szczególnie popularne są mieszanki małych ras z pudlami toy. Szczenięta z takich krzyżówek wyróżniają się różnokolorowym umaszczeniem i lekko kręconym włosem. Dzięki domieszce genów pudla toy, nie linieją tak, jak psy ze zwykłą sierścią, ale wymagają regularnych wizyt u psiego fryzjera. Wiele osób urzeka też niepowtarzalny wygląd takich hybryd — zarówno szczeniak, jak i maltipoo dorosły wygląda jak żywa maskotka. Pamiętajmy jednak, że mimo słodkiego wyglądu, nowy pupil nie ma w sobie nic z zabawki. To żywy pies i wymaga odpowiedniego traktowania i wychowania. Jest też – jak każdy pies - obciążeniem finansowym – karma, akcesoria, pozostałe produkty do pielęgnacji i regularne szczepienia kosztują, a to, że psy małych ras kosztują mniej to mit. Maltipoo - wygląd Jak rozpoznać maltipoo? Pieski tego typu są krótkonożne i występują w kolorach, które można spotkać u pudli - od białego, przez czarny, srebrny, po różne odcienie tzw. apricot (morelowego), czyli biszkoptowe i rude w różnym stopniu intensywności. Często pojawiają się białe plamki na piersi, łapkach czy końcówce ogona. Dość często zdarza się, że barwa sierści ulega zmianie w trakcie życia psa - przykładowo, jasne szczenięta wybarwiają się i zyskują ciemniejsze umaszczenie. Włos maltipoo rośnie całe życie i aby prezentował się efektownie oraz nie był uciążliwy dla psa, wymaga regularnego strzyżenia. Dorosłe psy tego typu mają około 20 cm wzrostu i ważą od 2,5 do 5 kilogramów, a ich długość życia wynosi zazwyczaj od 10 do 15 lat. Osoby, które rozważają zakup psa tej rasy często zastanawiają się, dlaczego zdjęcia maltipoo znajdowane w internecie potrafią być tak bardzo od siebie różne. Otóż powodem jest tu brak jednej linii hodowlanej – krzyżówka maltańczyka i pudla może dać w efekcie różnego rodzaju efekt. Czy maltipoo będzie odpowiedni dla osób z alergią? Przyjęło się przekonanie, że psy z włosem zamiast sierści są odpowiednie dla osób z alergią, bo nie uczulają. Niestety, to nie jest prawda. Alergia pojawiająca się podczas kontaktu z psami dotyczy specyficznych substancji zawartych w ich naskórku, ślinie oraz innych wydzielinach. Psy z włosem (takie jak maltipoo) uczulają mniej, ale nie ma gwarancji, że alergia nie wystąpi. Warto wcześniej zasięgnąć porady dobrego alergologa. Co ciekawe, jest także możliwość wykonania testów na to, czy reagujemy alergią na konkretnego psa. Maltipoo - charakter Powiedzmy sobie wprost — choć maltipoo wygląda jak żywa maskotka, nie będzie grzecznie leżał w kącie jako ozdoba naszego domu lub ogródka! W małym ciele drzemie prawdziwy żywioł, który uwielbia zabawy i towarzystwo. Maltipoo są zwykle przyjazne wobec całego świata, lubią psy i nie unikają kotów, a także obcych ludzi. Są dobrymi towarzyszami zabaw dla nieco starszych dzieci, które wykażą delikatność wobec tak małego psiaka. Jednak mimo pozytywnego nastawienia wobec wszystkich wokół, centrum Wszechświata maltipoo jest jego właściciel. Zanim powiesz, że to wspaniale, pamiętaj, że psiak chciałby, żeby ta relacja działała w obie strony…W swoim żywiole pies będzie dopiero wtedy, kiedy znajdzie się blisko Ciebie. Możesz więc oczekiwać, że hybryda pudla i maltańczyka będzie towarzyszyć Ci zawsze i wszędzie, a jeśli pies poczuje się ignorowany — z pewnością da Ci to odczuć szczekaniem i upominaniem się o uwagę. Niestety, wiąże się z tym także pewna trudność — maltipoo nie znoszą zostawać same w domu i należy przyzwyczajać je do tego już od kiedy pies jest bardzo mały. Jednak jeśli jesteś osobą, która dużo czasu spędza poza domem, lepiej zdecyduj się na inną rasę. Maltipoo przejął słodki wygląd i sympatię do całego świata po maltańczyku, a po pudlu odziedziczył niezwykłą inteligencję i potrzebę ruchu. Chętnie potowarzyszy Ci podczas długich spacerów, pobiega za piłeczką i nauczy się kilku sztuczek. A może nawet spróbujecie swoich sił w agility? Jego charakter sprawi, że osoby aktywne, które lubią spędzać czas na łonie natury będą bardzo zadowolone z takiego towarzysza. Dzięki niewielkim rozmiarom, można go – w koszyku - zabrać nawet na wycieczkę rowerem! Maltipoo dobrze adaptują się do nowych warunków i są bardzo podatne na szkolenie. Mogą mieszkać zarówno w bloku, jak i domu z ogrodem. Są dobrym wyborem na pierwszego psa, o ile zamierzamy poświęcić pupilowi dużo czasu i pozwolimy, by był członkiem naszej rodziny, bo pies tej rasy, który będzie ignorowany i pomijany w codziennym życiu będzie po prostu cierpiał. Pielęgnacja maltipoo Maltipoo linieją bardzo nieznacznie, ponieważ zamiast zwykłej sierści, składającej się z podszerstka i szaty okrywowej, mają włos. To niewątpliwy plus dla osób, które denerwuje sierść pozostawiana na meblach czy podłodze, ale także obowiązek. Efektowny włos maltipoo wymaga częstych kąpieli (co około 3 tygodnie), do których warto przyzwyczajać psa od szczeniaka. Konieczne jest także strzyżenie — właściciele zazwyczaj powierzają to zadanie profesjonalnemu psiemu fryzjerowi. Podstawą pielęgnacji maltipoo jest czesanie codziennie lub co kilka dni, w zależności od „fryzury”, jaką nosi nasz pupil. Szczególnie dużą uwagę należy zwracać na miejsca, w których sierść plącze się i filcuje — pachy, pachwiny i okolice za uszami. Podstawowe akcesoria to oczywiście grzebień i szczotka, ale przyda się również puder do pielęgnacji sierści czy inne produkty, które pozwolą zadbać o wygląd i zdrowie naszego pupila. Maltipoo są stosunkowo wrażliwe na warunki atmosferyczne — nie przepadają za zimnem i powinny nosić ciepłe, nieprzemakalne ubranko podczas chłodniejszych miesięcy. Karma dla maltipoo Nie ma jednej dedykowanej karmy dla maltipoo. Nie są to zbyt wybredne psy, zatem sprawdzą się wszystkie karmy polecane dla małych psów. Dopasować trzeba ją do indywidualnych preferencji psa, jego wieku i stanu zdrowia i oczywiście pamiętać, by była wysokiej jakości. Zdrowie maltipoo Jak w przypadku każdej hybrydy, tak i tu istnieje ryzyko tego, że piesek zostanie obarczony genetycznymi wadami. Psy rozmnażane są bowiem często bez kontroli typowej dla profesjonalnych hodowli. Opis tej rasy według międzynarodowej organizacji ubezpieczeniowej wskazuje na brak poważnych problemów ze zdrowiem. Do najczęstszych schorzeń psów tej rasy należą: Epilepsja, Luksacja rzepki, Syndrom White Shaker Pozostałe to: choroba Perthesa kończyn dolnych dość typowa dla psów małych ras oraz problemy z uzębieniem wynikające z braku miejsca w szczęce na prawidłowy rozwój wszystkich zębów. Co do zasady zdrowie typowe psa tej rasy jest dość dobre i jest to pies odporny. Mogący przeżyć wiele lat bez większych trudności. Maltipoo - hodowla i cena © Shutterstock Szczeniąt nie trzeba szukać daleko, bo w Polsce działa kilka hodowli. Pamiętajmy, że hybrydy nie są rasami uznanymi przez oficjalne związki (Związek Kynologiczny w Polsce czy Międzynarodową Federację Kynologiczną FCI), więc jedyną możliwością jest kupienie maltipoo bez rodowodu. W Polsce funkcjonuje kilka hodowli oferujących maltipoo, cena szczenięcia waha się zazwyczaj w granicach 3-4 tysięcy zł. Na szczenię od doświadczonego hodowcy często trzeba poczekać, ponieważ zainteresowanie rasą jest naprawdę duże. Niestety pseudohodowcy, którzy rozmnażają psy wyłącznie dla zysku, doskonale wiedzą, że ludzie chcą jak najszybciej mieć upragnionego szczeniaka. Kupując maltipoo (a więc psa bez rodowodu, od hodowcy niezrzeszonego w profesjonalnym związku kynologicznym), powinniśmy być szczególnie czujni. Nie bójmy się pytać o badania weterynaryjne rodziców psiaka oraz sprawdzić miejsca przebywania zwierząt. Hodowla powinna być schludna, czysta i budzić zaufanie. Obserwujmy, jak psy zachowują się wobec hodowcy, czy są zadbane. Jeśli zauważymy coś, co nas zaniepokoi, absolutnie nie kupujmy psa z takiego miejsca. Szczeniak nie powinien być kupowany jedynie na podstawie zdjęcia. Nie mamy wtedy żadnej informacji o tym, jak naprawdę wygląda hodowla ani możliwości sprawdzenia stanu zdrowia psa i jego mamy. Z uwagi na to, że hybrydy są poszukiwanymi psami, na które jest popyt, to cena za szczeniaka nie może również być zbyt okazyjna, bo tego typu „promocja” będzie raczej świadczyć o problemach zdrowotnych naszego szczeniaka. Maltipoo - uroczy i wymagający towarzysz Pamiętajmy, że choć maltipoo jest niezwykle słodki, to wymaga właściwej opieki, a więc - przede wszystkim: karmy wysokiej jakości, odpowiedniej dawki ruchu, regularnych wizyt u weterynarza i psiego fryzjera oraz czasochłonnej pielęgnacji. Jeśli jednak Twój wybór jest przemyślany, z pewnością ten mały psiak wniesie do Twojego życia wiele radości i pokaże Ci, ile w Twojej okolicy jest pięknych miejsc na spacery! FAQ – typowe pytania o maltipoo Czy można mieć maltipoo mając kota? Psy tej rasy nie boją się innych zwierząt i dobrze się z nimi dogadują. O ile zatem kot będzie też tolerancyjny, nie ma przeciwskazań do tego, by mieć maltipoo w domu nawet pełnym kotów. Zwierzętom należy jednak dać czas na adaptację. Jeśli chodzi o atakowanie ptaków, to warto pamiętać, że pudel był psem myśliwskim i jakieś nuty tropiciela mogą pojawić się w charakterze naszego pupila. Jakie zabawki będą dobre dla maltipoo? Jest to piesek żywiołowy, który lubi ruch i wspólną zabawę. Sprawdzą się wszystkie akcesoria trenujące inteligencje, ale również gryzaki czy zwykłe piłeczki, które mały piesek może aportować. Przeczytaj również: Cavapoo - wszystko na temat krzyżówki rasy cavalier king charles spaniel i pudla Labradoodle - co to za rasa? Pomsky - miks husky i szpica miniaturowego Goldendoodle – co to za rasa? Puggle – miks mopsa i beagle'a Chcesz przygarnąć psa, ale nie potrafisz zdecydować się konkretną rasę? Decydująca w wyborze może okazać się wielkość psa. Zwłaszcza w przypadku bardzo małych (poniżej 6 kg) i bardzo dużych psów (powyżej 40 kg) wielkość psa będzie miała wyraźny wpływ na Waszą codzienność. Jak więc dokonać wyboru? Czym się kierować? Opieka nad małym psem Jak właściwie zdefiniować małego psa? Nie istnieje żadna oficjalna definicja. Jednak generalnie wyznaje się zasadę, że opiekun psa ważącego do 15 kg jest opiekunem małego psa. Ale przecież w porównaniu do chihuahua piętnastokilowy pies to duży pies! Znajdźmy więc złoty środek. Uznajmy, że mały pies to taki, który waży do 6 kg. Duże psy z kolei to czworonogi mierzące ponad 60 cm w kłębie. Małe psy – zawsze i wszędzie ze swoim człowiekiem Szczególnie małe pieski to wyjątkowo praktyczni towarzysze w niemal każdej codziennej czynności. Lekkie jak piórko pieski zmieszczą się nawet do kobiecej torebki i w niej podróżują od sklepu po restaurację, podczas gdy większe czworonogi muszą zaczekać zamknięte w domu. Do takich miniaturowych psów zaliczane są na przykład wspomniany już chihuahua, ale również pudel toy, czy ratlerek. Mieszkasz w mieście i często korzystasz z publicznych środków transportu? W wielu miastach małe zwierzęta jeżdżą nimi za darmo, podczas gdy większe czworonogi, które nie mieszczą się do torebki czy koszyka, muszą mieć kupiony dla nich bilet. Poza tym mniejsze pieski są rzecz jasna bardziej kompaktowe – zajmują mniej miejsca. Jeśli kiedyś zdarzyło Ci się podróżować z dobermanem zatłoczonym po brzegi tramwajem lub posadzić go pod stołem w kawiarni, zapewne wiesz, o czym mowa. Wśród ras małych psów jest naprawdę wiele takich, z którymi z powodzeniem można zamieszkać na najmniejszym nawet metrażu. Mopsik czy szpic miniaturowy – małe psy nie potrzebują do życia tyle przestrzeni, co duże. Machający ogonem bernardyn na 40 m2 prawie na pewno wyrządzi przypadkowo niejedną szkodę – na przykład porozbija naczynia leżące na stole. Uwaga: Małe psy myśliwskie na niewielkiej przestrzeni nie będą się czuły komfortowo! Jack Russell na przykład waży wprawdzie około 6 kg, ale jego poziom energii i potrzeba ruchu sprawia, że życie w mieście jest dla tego psa akceptowalne wyłącznie pod określonymi warunkami. Jeśli Twoje malutkie mieszkanie mieści się na poddaszu, do adopcji małego psa to żaden problem, ale oszczędzaj go przy wychodzeniu po schodach! Najlepiej małego psa wnosić i znosić po schodach na rękach. Małe psy żyją dłużej! Istnieją wprawdzie od tej reguły wyjątki, ale zasadniczo przyjmuje się, że im mniejsza jest rasa, tym dłuższa jest średnia życia piesków. Niewielki Shih Tzu, cieszący się generalnie dobrym zdrowiem, żyje przeciętnie około 16 lat! Chihuahua może dożyć nawet 20 lat! Zaletą małych piesków są również… koszty ich utrzymania. Może zabrzmi to nieco banalnie, ale małe pieski jedzą przecież mniej. Porównajmy dla przykładu takie dzienne racje pokarmowe: Pies ważący 5 kg potrzebuje około 280 g mokrej karmy, podczas gdy w misce czworonoga ważącego około 40 kg powinno się znaleźć ponad 1300 g tej samej karmy. Jak widać, rozmiar psa wyraźnie odbija się na miesięcznych wydatkach na jedzenie dla psa. Również koszty ponoszone u weterynarza, czy ceny podstawowego wyposażenia dla psa w przypadku małych ras są często korzystniejsze. Mniej pracy z pielęgnacją sierści: W przypadku ras krótkowłosych bez szczególnych wymagań względem pielęgnacji sierści aspekt ten jest zdecydowanie mniej istotny. Jeśli jednak masz w domu na przykład biszona hawańskiego, znasz dobrze ten temat: pracochłonne rozczesywanie i szczotkowanie zajmuje niemało czasu. Podobnie zresztą, jak szukanie w bujnej, lokowanej sierści kleszczy na wiosnę i latem czy wyciąganie z niej liści po jesiennym długim spacerze. To teraz wyobraź sobie pielęgnację dużego psa, na przykład owczarka staroangielskiego. Pies w formacie XL o wymagającej w pielęgnacji sierści to jeszcze dużo więcej pracy i czasu w tym względzie! © Grigorita Ko / Chcesz uprawiać sport z psem lub, by Twój pies uprawiał sport dla psów? W tym temacie w przypadku małych psów możliwości są niestety ograniczone. Oczywiście możesz każdego pupila uczyć sztuczek lub zapisać na kurs Agility. Jednak wszystko to musi być odpowiednio dopasowane do rozmiaru pieska. Pieski na krótkich nóżkach nie będą dobrymi kompanami na rowerowe wycieczki czy sesje joggingowe. Także przy górskich spacerach nie można pominąć możliwości psa wynikających z jego rozmiarów. W razie potrzeby możesz jednak małego psa wziąć na przykład do torby transportowej i przenieść bez wysiłku. Małe psy mają częściej tendencję do ujadania – to w dużej mierze zależy jednak nie od rozmiaru pieska, ale od jego opiekuna. Wiele osób myśli, że małe pieski łatwiej jest wychować, że właściwie nie potrzebują specjalnego wychowania. A to błąd! Także małych psów dotyczy zasada: Ułożony pies czyni życie człowieka lepszym, a nie uprzykrza je. Zainwestuj więc czas w wychowanie swojego pupila, a i nadmiernego szczekania dasz radę go oduczyć. Wiadomo, że każda przesada szkodzi. Przesadzanie w hodowlach z próbami zmniejszania formatu już miniaturowych ras prowadzi do wielu problemów zdrowotnych u takich eksperymentalnych piesków. Przykładem są Teacup-chihuahua, które cierpią na bóle głowy i zapalenia oczu, ponieważ mózg jest za duży w stosunku do rozmiarów czaszki. Dla pieska takich rozmiarów nawet przedostanie się na krawężnik to wyczyn ekstremalny. Normalne życie nie jest dla takiego psiaka możliwe. Nie kupuj nigdy od hodowców, którzy oferują „ekstremalnie małe” pieski, bo przesada w każdą stronę kończy się uszczerbkiem na zdrowiu u psa. Właściciele małych piesków znają ich zalety, choć pewnie nieraz słyszeli, że „to nie jest prawdziwy pies”, albo „przypomina gryzonia”. Nie przejmuj się tym – jeśli jesteś miłośnikiem małych ras, dobrze przecież wiesz, za co je cenisz. Mały piesek wygląda przeuroczo i pewnie niejedna napotkana na spacerze osoba będzie chciała się z Twoim pupilem przywitać. Jako właściciel nie powinieneś obawiać się przypomnieć takiej osobie w razie konieczności, że pies to nie zabawka i, że zawsze powinno się zapytać właściciela o zgodę na głaskanie psa. Zalety małych psów Kompaktowe, potrzebują niewiele miejsca Lekkie do noszenia Wysiłek przeznaczony na pielęgnację sierści mniejszy nawet w przypadku ras długowłosych Wydatki na pożywienie i weterynarza niższe Większość z nich komunikacją miejską podróżuje za darmo Dłużej żyją Opieka nad dużym psem Chcesz mieć obrońcę u swego boku lub przynajmniej ma wyglądać groźnie? W takim razie pies w formacie XL może być opcją dla Ciebie. Spory rozmiar ciała psa nie oznacza jednak automatycznie, że będzie on w stanie Cię ochronić czy odstraszyć napastnika. Jednak nie da się zaprzeczyć, że zdecydowana większość ludzi przed dużymi psami odczuwa zdecydowanie większy respekt. Wielkość pupila może więc mieć znaczenie przy wyborze, jeśli mieszkasz na wsi i chcesz, żeby pilnował on jako pies stróżujący Twojego domostwa. Duże psy są przeważnie doskonałymi towarzyszami podczas długich, intensywnych spacerów. Jeśli chętnie spacerujesz, biegasz czy jeździsz na rowerze, większość dużych i średnich ras psów stanie się chętnie dla Ciebie wiernym kompanem w tych czynnościach. Niemniej jednak musisz pamiętać, że zasada ta nie dotyczy wszystkich dużych psów. Trzeba wziąć pod uwagę predyspozycje konkretnych ras: charty afgańskie na przykład biegają chętnie i mogą biegać bardzo długo, ale trudno je do siebie przywołać. Duże psy o masywnej budowie, takie jak bernardyny lub mastyfy, nie są z kolei najlepszymi materiałami na sportowców, zresztą za bardzo za typowo sportowymi aktywnościami nie przepadają. W przypadku wielu bardzo dużych psów odradza się uprawianie psich sportów, takich jak na przykład Agility, ponieważ w trosce o stawy tych ciężkich czworonogów podskoków należy raczej unikać. © annaav / Wychowanie dużych psów, umiejętne i odpowiedzialne, to nieodzowny warunek w opiece nad psami dużych rozmiarów. Prawie nikt nie da sobie rady z utrzymaniem na smyczy 80-kilogramowego psa, kiedy ten zacznie ciągnąć i nie słucha poleceń. W wychowanie psa dużej rasy trzeba się więc naprawdę zaangażować. Wymaga ono naprawdę wiele wysiłku i czasu. Jednak, ponieważ wiele dużych ras psów ma przyjazny i spokojny charakter, możesz zyskać zrównoważonego, godnego zaufania i przyjacielskiego kompana u swego boku. Duże psy potrzebują przestrzeni! Wyobraź sobie jazdę z takim psem niedużym samochodem osobowym – na przykład z dogiem niemieckim. Wyobraź sobie jego legowisko. Nie weźmiesz go też na ręce – niewykluczone, że waży nawet więcej od Ciebie. Temat schodów również nie należy do najprostszych – duże psy nie powinny pokonywać schodów zbyt wiele. Jeśli więc trzymasz psa w mieszkaniu w wysokim budynku, ratuje Was wyłącznie winda! Koszty pożywienia dużego psa są niemałe, ponieważ duży pies zje naturalnie sporo. Podobnie koszty niektórych zabiegów u weterynarza mogą być wyższe. Pies o wadze 50 kg będzie potrzebował na przykład większej dawki szczepionki czy środków odrobaczających niż mały pies. Pielęgnacja dużego psa zajmuje więcej czasu: Kiedy nowofundland jest mokry, znacznie więcej czasu zajmie suszenie jego sierści, niż na przykład suszenie sierści corgiego. Zalety dużych psów: Przynajmniej wizualnie sprawia wrażenie obrońcy Często – nie zawsze – zrównoważony i spokojny przy spotkaniach z innymi psami Często pieszczocha Nierzadko psy pracujące Opieka nad małym czy dużym psem? Karzełek lub olbrzym – dalej nie wiesz, który będzie pasował do Ciebie lepiej? Może złoty środek będzie dla Ciebie najlepszym rozwiązaniem? Może wybierz się na wystawę psów, żeby zapoznać się z rozmiarami poszczególnych ras na żywo. Pamiętaj, że wiele ras psów występuje w wielu formatach. Do takich ras zalicza się na przykład pudel, którego hodować można od formatu toy po duży. Pamiętaj również, że rozmiar psa to nie wszystko! Największe znaczenie ma jego charakter i odpowiednie wychowanie! Malcy i giganci w świecie psów – obie te grupy mają swoich zwolenników. Posiadanie psa wielkości cielaczka lub takiego, który mieści się w kieszeni, ma, jak to zwykle bywa, i wady, i zalety… Duży czy mały – co wybrać? Większy kosztuje więcej Karma, leki, środki na kleszcze – wszystko to kosztuje. Wielkopies jest dla osób dobrze zarabiających. Koszt trymowania airedale terriera różni się mocno od tego samego zabiegu wykonywanego na niewielkim cairn terierku. Koszt transportu pociągiem czy busem też może zależeć od wielkości – małe psiaki można czasem przewieźć gratis w transporterku. Mały pies, duży kłopot? Dużego psa trudno przemycić w miejsca, w których psy są niemile widziane, podczas gdy miniatura przynajmniej do części z nich jakoś tam się, na naszych rękach, przedostanie. No i… większość ludzi ma mniejsze opory przed sprzątaniem nieczystości zostawionych przez małego pieska niż przez psiego olbrzyma. Za to w wypadku małych psiaków istnieje zwiększone ryzyko urazów. Miniatura łatwiej się też przegrzewa i przemarza. Małe psiaki są także bardziej pobudliwe niż spokojne olbrzymy, więc mogą sprawiać większe trudności wychowawcze. Na dodatek trudno jest nie rozpieszczać takiej „laleczki”, co wcale nie jest dla pieska dobre. Mierz zamiary na siły Czasem życiowa sytuacja wymusza na nas zmianę upodobań. Z wiekiem tracimy siły i dochodzimy do wniosku, że następny pies musi być mniejszy, żebyśmy np. dali radę znosić go po schodach, gdy zachoruje. W wypadku małego psa nie jest to kłopotliwe, z dużym zwierzakiem może być wielki problem. Czasem zdarzają się jednak sytuacje odwrotne: ktoś postanawia powiększyć rodzinę i podejmuje decyzję, że psem rodzinnym będzie jakiś spokojny i cierpliwy wielkopies, a nie nerwowa i nieprzepadająca za dziećmi miniaturka. Bo małe dziecko i maleńki pies to źle dobrana para! Duży czy mały – czym się różnią poza wagą i wzrostem W małym ciałku różne procesy zachodzą szybciej niż w dużym. Jak to wygląda w praktyce? Oddech Liczba oddechów u psów wynosi 15–30 na minutę, przy czym wielkopsy są bliższe dolnej granicy. Oczywiście te liczby dotyczą oddychania odpoczywającego zwierzaka, a nie tego, który dopiero co przebiegł tor agility. Tętno Także i tętno różni się w wypadku różnych psich gabarytów. Przyjmuje się, że u dużego dorosłego czworonoga wynosi ono od 60 do 140 uderzeń na minutę. Dzielne serduszko psiego maleństwa może zaś łomotać o wiele szybciej – w niektórych sytuacjach nawet do 180 uderzeń na minutę! Temperatura Jak w wypadku pozostałych życiowych parametrów mały organizm ma wyższą temperaturę niż większy. Można założyć, że psia temperatura wynosi od 38 do 39 stopni C, przy czym u psich maluchów zaczyna się od 38,4 stopni C. Wydalanie Szybsza przemiana materii, niewielka pojemność pęcherza – nie spodziewajmy się cudów wytrzymałości, jeśli chodzi o czynności fizjologiczne u miniaturek. Mikropsy potrzebują częstszych spacerów i wcześniejszych pobudek! Warto zdawać sobie z tego sprawę i nie iść na łatwiznę, używając kociej kuwety. Spacerowe wojenki Zdarza się, że miłośnicy dużych psów mają pretensje do właścicieli mikropsów, i odwrotnie. O co chodzi? Groźne, straszne, bez kagańca Oj, nasłuchają się czasem właściciele psich olbrzymów! O dziwnych upodobaniach do posiadania „bydląt” i innych – często bardzo niesprawiedliwych – wymówek. Opiekunowie miniatur bywają nieco przewrażliwieni, ale trzeba ich zrozumieć, bo w starciu z dużym psem ich maluch nie ma szans. Irytujące dziamgacze Lepiej nie mówić, jaką opinię miewają o małych pieskach właściciele dużych. To prawda, że dość często możemy zobaczyć w parku czy na ulicy scenę histerycznego obszczekiwania dużego psa przez biegającą naokoło (niestety – najczęściej luzem) miniaturkę. Oczywiście takie zachowanie wynika ze strachu, jakie w psim karzełku wzbudził ogromny pies idący nieopodal, ale to nie znaczy, że można małemu pozwalać na takie reakcje. Tak, tak: właściciele miniaturowych piesków często nie myślą o ich dobrym wychowaniu, wymagając zarazem, żeby otoczenie brało na siebie odpowiedzialność za ich bezpieczeństwo. Dobra wiadomość jest taka, że jednak ta mentalność się powolutku zmienia i na szkoleniach coraz częściej widuje się osoby z małymi kundelkami, yorkami czy maltańczykami. Warto malca wychować! A jednak przyjaźń! Ludzie budują podziały, a psy? One się najczęściej świetnie dogadują! Oczywiście różnica wzrostu bywa trochę niebezpieczna, ale jeśli zwierzaki nie są skonfliktowane, to zwykle tworzą zgrane stado, w którym poczciwymi olbrzymami zarządza najmniejszy, ale najbardziej wojowniczy zwierzak. Podczas spaceru najczęściej mikropieski namierzają i lokalizują cel, żeby potem wysłać do jego zniszczenia swoich dużych przyjaciół, a same przyglądają się z boku. Autor: Paulina Łukaszewska Chihuahua to niewielki piesek, którego wymagania i charakter nie przystają do rozmiarów. Bardzo łatwo zapomnieć o jego potrzebach, które – niezrealizowane – sprawią, że pies może przysparzać kłopotów. Sprawdź, jak dbać o psa rasy chihuahua, aby żył w zdrowiu i szczęściu. Chihuahua to jedna z najpopularniejszych miniaturowych ras psów, która zasłynęła dlatego, że wykorzystano jej wizerunek pieska w Hollywood. Czworonóg ten wielokrotnie pojawił się na wybiegach mody oraz w filmach. Swoją popularność zawdzięcza niewielkim rozmiarom, które mogą być jednak mylące. Piesek chihuahua ma bowiem ogromny charakter, nieprzystający do jego rozmiarów. Nie ma też małych wymagań. Sprawdź, czego potrzebuje rasa psa chihuahua, aby żyć w zdrowiu i dobrej kondycji. Kilka ciekawostek o rasie chihuahua Nazwa rasy pochodzi od stanu w Meksyku. Jest uznawana za najmniejszą oficjalną rasę na świecie, przynajmniej według obecnych standardów. Z tego powodu często pies chihuahua pada w pseudohodowlach ofiarą nadmiernej miniaturyzacji, co szkodzi zdrowiu psów. Rasa psów chihuahua wywodzi się prawdopodobnie od zwierząt żyjących dziko w Meksyku. Zostały one udomowione przez Tolteków. Przodkowie chihuahua byli nieco więksi i nie szczekali. Po Toltekach pojawili się Aztecy, którzy przypisywali psom nadprzyrodzone właściwości. Uważano, że rasa chihuahua potrafiła odpuszczać grzechy, a także leczyć. Z tego powodu w tamtejszym regionie można spotkać wiele posągów psów, które przypominają obecne chihuahua. Mowa o podobiznach zwanych Techichi. Następnie rasa chihuahua stała się nieco mniej popularna. Powróciła do łask na przełomie XIX i XX wieku w USA, głównie z uwagi na swoje niewielkie rozmiary. Stąd psy te ruszyły na podbój Europy. Tak naprawdę dopiero po II wojnie światowej chihuahua zaczęto znowu hodować na szeroką skalę. Jak wygląda chihuahua? W swoim wzorcu rasa psa chihuahua ma zapisaną wagę dopuszczalną od 0,5 kg do 3 kg. Za najbardziej pożądane uważa się jednak te czworonogi, które mieszczą się w przedziale od 1,5 kg do 3 kg. Obecnie dużą uwagę poświęca się działaniom zapobiegającym nadmiernej miniaturyzacji psów. Dzięki temu zwierzęta mają być zdrowsze i pozostawać w lepszej kondycji. Przeczytaj także: Szpic miniaturowy – co musisz wiedzieć o tej rasie? Pies chihuahua występuje we wszystkich umaszczeniach oraz kombinacjach kolorów. Jedyne niedopuszczalne wybarwienie to marmurkowe, które często wiąże się z problemami zdrowotnymi. Rasa ta występuje zarówno w odmianie krótkowłosej, z podszerstkiem albo bez niego, jak i długowłosej, z podszerstkiem i piórami. Psy te mają duże sterczące uszy, zaokrąglone u nasady – chyba każdy wie, jak wygląda chihuahua! Ile żyją chihuahua? To dość długowieczna rasa, dlatego przeżywa od 13 do nawet 18 lat. Wiele zależy od tego, jak właściciel dba o swojego czworonoga. Dużym problemem w rasie są problemy z układem oddechowym, a także nadwagą, która często uruchamia kłopoty z sercem i układem krążenia. Wiele osób starszych, decydując się na tę niewielką rasę z uwagi na jej kompaktowość, zaniedbuje jej odpowiednie żywienie. W związku z nadwagą i otyłością pies, jak wskazują liczne badania, może żyć nawet o kilka lat krócej. Chihuahua – charakter Jeśli chodzi o chihuahua, charakter wcale nie jest taki, na jaki wskazywałby wygląd czworonoga. Zwłaszcza ta zasada dotyczy samców. Mały pies jest bardzo zadziorny. Zachowuje się, jakby w ogóle nie zdawał sobie sprawy, że waży niecałe 3 kg! Potrafi obszczekać i zaatakować nawet znacznie większego psa. By takich wypadków uniknąć, należy psa od małego socjalizować z innymi czworonogami. Dzięki odpowiedniej uwadze, która zostanie poświęcona Twojemu chihuahua, charakter psa zostanie opanowany. W efekcie, w przyszłości będzie mniej zadziorny, łagodniejszy i bez przejawów lękliwości. Czy chihuahua to głośny pies? Niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że chihuahua to doskonały stróż. Ostrzeże przed każdym niebezpieczeństwem czy nieznanym hałasem. To również wymarzony przyjaciel. Bardzo szybko przywiązuje się do opiekuna i kocha całym sobą. Chihuahua to bardzo mądre i zwinne psy, dlatego, jeśli odpowiednio je zmotywujesz, uzyskasz prawdziwych psich sportowców. Chihuahua szybko i chętnie się uczą. Lubią spacery i mogą pokonywać, przy odpowiednim zdrowiu i kondycji, długie kilometry. Czy chihuahua nadaje się do dzieci? Niektórzy hodowcy za granicą nie sprzedają chihuahua do domu, w których są dzieci poniżej 8. roku życia. Wynika to z obawy o życie czy zdrowie pieska. Tak małego zwierzaka bardzo łatwo zranić. Dzieci raczkujące są dodatkowym zagrożeniem dla małego pieska. Ponadto pies chihuahua nie grzeszy cierpliwością. Nie zniesie ciągnięcia za ogon czy uszy. Może mikro ząbki nie zrobią krzywdy dziecku, ale dziecko niechcący może uszkodzić pieska. Pies chihuahua – jak o niego dbać? To, ile żyją chihuahua, zależy przede wszystkim od opieki, jaką są otoczone. Zadbane psy w dobrej kondycji mogą żyć przez długie lata w zdrowiu. Warto też zwrócić uwagę na wybór odpowiedniej hodowli. Dobrze, aby rodzice szczenięcia byli przebadani, co zmniejsza ryzyko występowania niektórych chorób. Piesek chihuahua – żywienie Rasa psów chihuahua jest niewielka i często cierpi na liczne nietolerancje. W karmie dla mikro pieska należy unikać barwników i wzmacniaczy smaku, także soczewicy i nasion strączkowych. Karma dla chihuahua powinna mieć również mikrogranulki, które ułatwią pobieranie pokarmu. Oczywiście musi być smaczna i lekkostrawna. Te wszystkie cechy ma karma Canivera Adult Small & Medium Breeds Lamb & Rice – idealna dla psów, które nie mają jednak problemów zdrowotnych. Psy tej rasy znane są z wyszukanego smaku, dlatego często właściciele próbują dogodzić im mokrymi karmami. To jedno z wielu rozwiązań, choć nie najlepsze. Karmiąc chihuahua mokrym pożywieniem, należy zadbać o dodatkową higienę zębów, ponieważ psy te mają tendencję do chorób zębów i przyzębia. Sprawdź również: Jedzenie dla psa – czym żywić czworonogi? Gdyby zapytać psa, który posiłek jest lepszy, zapewne większość odszczekałaby, że mokra karma dla psa jest lepsza! Jednak prawdę powiedziawszy, jeśli skład jest dobry, między tymi produktami nie ma większej różnicy w jakości. Ponadto suche krokiety najlepiej nadają się do higieny jamy ustnej, ponieważ pomagają zachować mocne i zdrowe zęby i dziąsła. Pamiętaj, że piesek chihuahua mimo niewielkiego rozmiaru ma zwykle bardzo sprawną przemianę materii. W związku z tym często potrzebuje żywienia karmą, która jest bardziej kaloryczna. Sprawdzi się wówczas taki pokarm jak Primal Spirit 70% Wild Waters. Dotyczy to zwłaszcza psów, które są bardzo aktywne, np. sportowych czy pracujących. Zdrowie chihuahua Rasa psów chihuahua może mieć skłonności do hipoglikemii, czyli nagłych spadków cukru. Problem ten częściej występuje w przypadku małych osobników. Często wiąże się to ze spadkami nastroju, osłabieniem, a nawet omdleniami. Z drugiej strony psy z nadwagą często zapadają na cukrzycę. W przypadku tej rasy właściwe żywienie to podstawa. U psów, które mają szczególnie zaznaczony stop lub cofnięte elementy czaszki zdarzają się problemy z kanalikami łzowymi, a nawet wypadaniem oczu. Z tego powodu ważne jest, aby zadbać o miejsce, z którego brany jest Twój pies. Niektóre osobniki mają niezrośnięte ciemiączko, co może powodować przedwczesną śmierć. Częstym problemem u chihuahua jest zapadanie tchawicy. Niekiedy występuje w parze z problemami z układem krwionośnym, zwłaszcza powiększeniem serca. Co więcej, jako rasa miniaturowa, chihuahua narażony jest na wypadanie rzepek. Należy szczególnie dbać o utrzymanie go w dobrej kondycji fizycznej. Chihuahua – pielęgnacja Zarówno chihuahua krótkowłose, jak i długowłose potrzebują regularnego czesania. Te pierwsze – raz w tygodniu; te drugie – nawet co dwa-trzy dni. Do czesania psów krótkowłosych z podszerstkiem możesz wybrać furminator. U zwierząt bez niego sprawdzi się szczotka, np. z włosia naturalnego albo gumowa rękawica. Z kolei psy długowłose powinny być regularnie czesane grzebieniem i szczotką, żeby uniknąć tworzenia kołtunów. Do kąpieli w razie potrzeby warto używać delikatnych szamponów ułatwiających rozczesywanie. Należy regularnie przemywać oczy psów, jako że mają one skłonność do podrażnień. Niemniej istotne jest przycinanie pazurków. Z uwagi na niewielkie rozmiary chihuahua rzadko ścierają je samodzielnie. Regularnie wykonuj psu badania krwi oraz szczotkuj mu zęby. W ten sposób zapobiegniesz nadmiernemu narastaniu kamienia nazębnego, który zwykle trzeba usuwać pod narkozą. Chihuahua to jedna z najbardziej rozpoznawalnych ras psów na świecie. Chyba każdy wie, jak wygląda chihuahua. Swoją popularność zawdzięcza oczywiście mediom oraz niewielkim rozmiarom. Jest tak maleńki, że mieści się z łatwością w damskiej torebce, choć nie powinien być w niej noszony. W parze z niewielkimi rozmiarami idą ogromny temperament i spore wymagania tego czworonoga. Jeśli chcesz przygotować się jak najlepiej na przyjęcie go do swojego domu, wybierz odpowiedni sposób żywienia oraz akcesoria. Produkty najlepszej jakości dla swojego czworonoga znajdziesz w sklepie

jak wygląda mały pies