Faktury za usługi wykonywane za granicą w JPK_VAT. REKLAMA. Podatnicy mają wątpliwości czy w JPK_VAT powinny być wykazywane faktury dokumentujące sprzedaż usług, dla których miejscem świadczenia jest kraj siedziby nabywcy - czyli terytorium kraju UE albo terytorium kraju trzeciego. Problem wyjaśniło Ministerstwo Finansów. Zapis artykułu 394. określa go mianem sumy pieniędzy wpłaconej drugiej stronie umowy. Kwota ta w sytuacji wykonania umowy ulega zaliczeniu na poczet świadczenia strony, która ją wpłaciła. Oznacza to, że zadatek na poczet umowy najmu wlicza się w wysokość pierwszego czynszu za wynajem mieszkania lub kaucji. Z kolei w przypadku Wynajem mieszkania za granicą – interpretacja indywidualna. W interpretacji indywidualnej (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.697.2022.2.RK) z 13 października 2022 roku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonał rozstrzygnięcia w zakresie ujęcia w kosztach podatkowych kosztów wynajmu mieszkania za granicą. Jeonsae: typowo koreańska umowa najmu. Płacisz pełny czynsz z góry bez późniejszych kosztów w ciągu roku. Po upływie okresu najmu, otrzymujesz pieniądze z powrotem. Wolsae: bardziej "zachodnia" umowa najmu. Wpłacasz kaucję i co miesiąc płacisz czynsz. Gwanlibi: koszty utrzymania mieszkania. Prywatny wynajem krótkoterminowy jest opodatkowany ryczałtem 8,5% lub 12,5%. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 11 stycznia 2023 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.754.2022.1.MST) zgodził się z podatniczką, że przychody z najmu tego mieszkania stanowią źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt Jeżeli najem krótkoterminowy obejmuje lokal, który będzie wykorzystywany nie tylko do celów mieszkaniowych, wówczas może wystąpić konieczność opodatkowania takiej sprzedaży stawką VAT w wysokości 23%! Zobacz: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 lutego 2017 roku, sygn. akt 2461-IBPP2.4512. 952 . Czy wynajęcie mieszkania dla członka zarządu stanowi przychód opodatkowany? Coraz częściej spółki decydują się na zapewnienie mieszkania członkom zarządu dla celów służbowych. Takie działanie determinują korzyści ekonomiczne, gdyż bardziej opłacalne wydaje się wynajęcie mieszkania niż rezerwowanie pokoju w hotelu. Zdaniem organów podatkowych, spółki które zapewniają nocleg członkowi zarządu na kilka dni w miesiącu muszą odprowadzać podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu nieodpłatnego udostępniania członkom zarządu wynajętego przez nią mieszkania służbowego. Co należy rozumieć przez ?nieodpłatne świadczenie? ? Dotychczas w przepisach podatkowych nie zostało wyjaśnione co dokładnie należy rozumieć przez nieodpłatne świadczenie. Jednak na gruncie wydawanych interpretacji indywidualnych przyjmuje się, że są to wszystkie świadczenia niewymagające opłaty, a także świadczenia, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy. W omawianej sytuacji, organy stoją na stanowisku, że skoro członkowie zarządu nie ponoszą kosztów najmu mieszkania, to otrzymują świadczenie, które powoduje u nich przysporzenie majątku. Zatem wartość świadczenia w postaci wynajmowania mieszkania finansowanego przez spółkę stanowi nieodpłatne świadczenie, które należy zaliczać zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ( z dnia dalej jako: ustawa o PIT) do przychodów z działalności wykonywanej osobiście. W konsekwencji spółka jest obowiązana do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na PIT. Odmienne wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego a Naczelnego Sądu Administracyjnego Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 22 października 2018 r. o sygn. I SA/Gl 683/18) [?] ?udostępnienie wynajętego mieszkania Członkowi Zarządu leży wyłącznie w interesie Spółki, a nie Członków Zarządu, którzy swoje potrzeby mieszkaniowe zaspokajają w innym miejscu i w inny sposób, a gdyby nie konieczność wywiązania się z obowiązków wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania nie mieliby powodu do ponoszenia kosztów wynajmu. Obowiązek zapewnienia prawidłowej organizacji zarządzania spółką prawa handlowego (podobnie jak zapewnienie prawidłowej organizacji pracy) nie może być utożsamiany tylko z zapewnieniem biurka, materiałów biurowych czy pokryciem kosztów eksploatacji samochodu służbowego czy kosztów zużytej energii elektrycznej. Ten obowiązek należy analizować w kontekście konkretnych obowiązków i wynikających z tych obowiązków korzyści dla Spółki. Zapewnienie tej możliwości nie jest korzyścią Członka Zarządu, lecz wypełnieniem przez niego obowiązku prawidłowego organizowania funkcjonowania Spółki. Członek Zarządu (podobnie jak pracownik) nie ma tutaj żadnej swobody w zarządzaniu i rozporządzeniu tym świadczeniem, gdyż wykorzystuje je w konkretnym celu, tj. wykonaniu swoich obowiązków zarządczych. Tym samym nie można mówić o jakimkolwiek “przysporzeniu” lub o “zrefinansowaniu kosztów”, lecz wyłącznie o ich zwrocie.? Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z dnia 8 października 2021 r. o sygn. II FSK 167/19) uchylił zaskarżony wyrok, a skargę do WSA oddalił, uzasadniając ?iż nie można zgodzić się z poglądem ,że sporne świadczenie jest spełnione wyłącznie w interesie spółki?. Należy wskazać także, że orzecznictwo w podobnych sprawach zmieniło się na korzyść organów podatkowych już jakiś czas temu. Z kolei, Naczelny Sąd Administracyjny nie wykluczył, że trend może się odwrócić. Będziemy Państwa informować o kolejnych rozstrzygnięciach w podobnych sprawach. Cały czas obserwujemy bowiem orzecznictwo sądów administracyjnych. Obecni, lub byli pracownicy PKP, który wynajmują od spółki lokale mieszkalne, mogą je wykupić z dużą bonifikatą. Rośnie ona wraz ze stażem pracy na kolei i może sięgnąć 95% wartości lokalu- a to nie koniec udogodnień. Kto jest uprawniony do wykupienia mieszkania od kolei ?Prawo do wykupienia lokalu z bonifikatą przysługuje najemcom lokali należących do PKP (a później spółek należących do grupy PKP), oraz po śmierci najemcy: małżonkowi, zstępnym, wstępnym, rodzeństwu, przysposabiającym albo przysposobionym, a także osobie, która pozostawała faktycznie we wspólnym pożyciu z najemcą (konkubinat).Prawo do wykupienia przysługuje o ile pierwotni, lub obecni najemcy:są lub byli pracownikami podmiotów utworzonych z zakładów lub jednostek organizacyjnych wydzielonych z PKP w okresie od dnia 1 lipca 1991 r.,jeżeli są lub byli pracownikami przedsiębiorstw państwowych lub jednostek organizacyjnych, które wykonywały lub nadal wykonują zadania na rzecz PKP ( i innych spółek grupy),jeżeli rozwiązanie z nimi stosunku pracy nastąpiło w związku ze zmianami organizacyjnymi lub zmniejszeniem stanu zatrudnienia w PKP lub PKP SA,jeżeli zostały przejęte przez innych pracodawców w trybie przepisu art. 231 Kodeksu do wykupienia może pisemnie wskazać osobę najbliższą, stale z nim zamieszkującą- która może wykupić mieszkanie na preferencyjnych warunkach. Zgłoszenie musi nastąpić na zajmujące dany lokal, a nie spełniające warunków wskazanych powyżej, również mogą wykupić mieszkanie, nie skorzystają jednak z jest wysokość bonifikaty ?Bonifikata przy zakupie jest uzależniona od kilku czynników – w zależności od tego w jakim charakterze i jak długo dany najemca pracował dla (szeroko rozumianej PKP), oraz od jego sytuacji majątkowo – rodzinnej. W szczególności cena za lokal jest pomniejszana o:6% za każdy rok pracy najemcy w PKP, PKP w podmiotach utworzonych z zakładów lub jednostek organizacyjnych wydzielonych z przedsiębiorstw państwowych lub jednostek organizacyjnych, które wykonywały lub nadal wykonują zadania na rzecz zbywcy lub jego poprzednika prawnego,oraz 3% - za każdy rok najmu mieszkania od PKP albo PKP i PKP SA łącznie, WAŻNE: Do okresy najmu i stażu pracy doliczany jest ten dla spółek wydzielonych z PKP po 1991 więcej jednak niż o 95%. Jeżeli uprawniony jest emerytem, rencistą lub wdowa (wdowcem) po osobie uprawnionej , to bonifikata wynosi 95 % (niezależnie od stażu pracy i długości najmu)Na wniosek osoby bliskiej, która wstąpiła w prawo najmu po śmierci pierwotnego najemcy – terminu stażu pracy i długości najmu mogą dotyczyć pierwotnego najemcy (jest to istotne jeśli tamten miałby lepsze warunki).Pozostała część kwoty (np. 5%) może być również rozłożone na raty (na maksymalenie 10 lat, przy czym należność może być zabezpieczona hipoteką). Jednakże wpłacenie jednorazowo całej kwoty upoważnia do kolejnej zniżki w wysokości 25 %.Jaki jest tryb wykupywania lokali ?O przeznaczeniu do sprzedaży lokali mieszkalnych PKP SA zawiadamia na piśmie najemców, wyznaczając sześciomiesięczny termin na złożenie pisemnego oświadczenia o zamiarze nabycia lokalu mieszkalnego, liczony od dnia doręczenia zawiadomienia osobie zawiadomieniu, zamieszcza się informacje dotyczące:ceny lokalu mieszkalnego,wartości prawa do gruntu przynależnego do tego lokalu mieszkalnego,przewidywanego terminu zawarcia umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego,skutków niezłożenia oświadczenia o chęci zakupienia lokaluJeśli osoba uprawniona nie złoży właściwego oświadczenia w terminie wskazanym w zawiadomieniu, PKP SA może nieodpłatnie przekazać lokal lub budynek jednostce samorządu terytorialnego albo spółdzielni mieszkaniowej Opisz nam swój problem i wyślij zapytanie. Aktualnie polskie przepisy przewiduje cztery różne rodzaje najmu lokali mieszkalnych. Są to: najem tradycyjny, najem okazjonalny, najem instytucjonalny bez dojścia do własności i najem instytucjonalny z dojściem do własności. Czym te rodzaje najmu różnią w praktyce? Pierwsze trzy rodzaje najmu są obecnie powszechnie wykorzystywane. Czwarty wariant (najem instytucjonalny z dojściem do własności) został pomyślany jako rozwiązanie między innymi na potrzeby programu Mieszkanie Plus. Zarówno najem okazjonalny, jak i najem instytucjonalny zapewnia swobodę dotyczącą np. zasad podwyższania czynszu. W ramach tych rodzajów najmu, nie można jednak swobodnie wypowiedzieć umowy. Osoby godzące się na inny wariant najmu niż tradycyjny, muszą pamiętać, że nie przysługuje im mieszkanie socjalne oraz pomieszczenie tymczasowe. Cztery rodzaje najmu mieszkań. Czym się różnią? Jeszcze stosunkowo niedawno, nie można było mówić, że istnieją różne rodzaje najmu. Obowiązywały bowiem tylko jednolite zasady, które określał kodeks cywilny w połączeniu z ustawą o ochronie praw lokatorów. Sytuacja zmieniła się pod koniec 2009 roku, kiedy do polskiego systemu prawnego został wprowadzony najem okazjonalny. Później pojawiły się dwa rodzaje najmu instytucjonalnego (zwykły oraz z dojściem do własności). Najem okazjonalny został natomiast zarezerwowany tylko dla osób nieprowadzących działalności gospodarczej w zakresie wynajmowania lokali. Ta mnogość rodzajów wynajmu sprawia, że niektóre osoby mogą czuć się wręcz zdezorientowane. Właśnie dlatego eksperci portalu postanowili wyjaśnić, czym się różnią poszczególne rodzaje najmu. Poniższa tabela przygotowana przez ekspertów portalu obejmuje cztery rodzaje najmu: najem okazjonalny, najem instytucjonalny z dojściem do własności, najem instytucjonalny bez dojścia do własności oraz najem tradycyjny (wariant najstarszy i inny niż wszystkie pozostałe). „Warto wiedzieć, że niektóre, obowiązujące do dziś zasady tradycyjnego najmu ukształtowały się już w 1965 roku, czyli wraz z wejściem w życie kodeksu cywilnego” - mówi Leszek Markiewicz, ekspert portalu Rodzaje najmu Wynajem z dojściem do własności nadal stanowi rzadkość Z punktu widzenia wielu Polaków, szczególnie ciekawy może być najem instytucjonalny z dojściem do własności przewidujący stopniowy wykup „M” i przeniesienie jego własności po całkowitej spłacie ustalonej ceny (w ramach comiesięcznych dopłat do czynszu). Warto jednak zdawać sobie sprawę, że na razie jest to rzadki rodzaj najmu. Mogą go wprawdzie oferować wszyscy przedsiębiorcy, ale typowo komercyjni wynajmujący raczej nie są zainteresowani takim wariantem wynajmu. „Najem instytucjonalny z dojściem do własności to rozwiązanie przewidziane dla uczestników programu Mieszkanie Plus i osób korzystających w przyszłości z oferty społecznych inicjatyw mieszkaniowych” - tłumaczy Leszek Markiewicz, ekspert portalu Najem inny niż tradycyjny nie oznacza pełnej swobody … Przygotowana tabela pozwala wysnuć ciekawe wnioski dotyczące atrakcyjności, jaką posiadają różne rodzaje najmu z punktu widzenia lokatora (najemcy) oraz wynajmującego. Najemca może być najbardziej zainteresowany tradycyjnym wynajmem, który zapewnia mu chociażby prawo do pomieszczenia tymczasowego po eksmisji i gwarancję mieszkania socjalnego w niektórych przypadkach. „Ważną cechą tradycyjnego najmu jest też ochrona przed nadmiernymi podwyżkami czynszu (patrz art. 8a i 9 ustawy o ochronie praw lokatorów). Wspomnianą ochronę można zrealizować w ramach sporu sądowego” - dodaje Leszek Markiewicz, ekspert portalu Najem okazjonalny oraz instytucjonalny (bez dojścia do własności) to z kolei rozwiązanie dobre dla właściciela lokalu. Wymienione rodzaje najmu pozwalają bowiem na swobodne podnoszenie czynszu wedle klauzul umownych. Pewne znaczenie ma także uproszczona procedura eksmisyjna, której nie spowalnia konieczność oczekiwania na przydział mieszkania socjalnego oraz pomieszczenia tymczasowego. „W przypadku najmu okazjonalnego oraz instytucjonalnego, trzeba jednak pamiętać o konieczności sporządzenia notarialnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji przez najemcę” - zaznacza Leszek Markiewicz, ekspert portalu Osoba prowadząca najem okazjonalny dodatkowo musi zgłosić umowę u fiskusa, bo w przeciwnym razie główne zasady najmu będą takie same, jak przy wynajmie tradycyjnym. Co ważne, żaden z analizowanych poniżej rodzajów najmu nie pozwala na szybsze wypowiedzenie umowy z powodu zaległości czynszowych, czyli przed powstaniem trzymiesięcznej zwłoki i upływem dodatkowego terminu miesięcznego na płatność. „W każdym przypadku, termin wypowiedzenia wynosi 1 miesiąc e skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego)” - podsumowuje Leszek Markiewicz, ekspert portalu Leszek Markiewicz, ekspert portalu Trwały trend, a nie chwilowa moda Pobierz raport W ostatnich latach boom na rynku mieszkaniowym przykuwa szczególną uwagę inwestorów. Popularność zyskuje nowość na polskim rynku mieszkaniowym, czyli najem instytucjonalny powszechnie zwany jako PRS (Private Rented Sector). Potencjał rozwoju tego sektora w Polsce potwierdzają liczne inwestycje podejmowane przez zagranicznych przedsiębiorców. Wraz z wejściem dużych graczy z rynku najmu, trend ten zyskuje popularność również wśród lokalnych deweloperów, decydujących się na pakietową sprzedaż projektów lub uruchamianie własnych platform najmu. Wszystko zapowiada się bardzo obiecująco, jednak aby poprawnie ocenić sytuację, należy wziąć pod lupę kilka innych czynników stymulujących i ograniczających rozwój sektora PRS w Polsce. Dopiero na ich podstawie, będziemy w stanie odpowiedzieć na pytanie czy najem instytucjonalny przerodzi się w trwały trend, czy jest on tylko chwilową modą? Czym jest najem instytucjonalny? Najem instytucjonalny (PRS - Private Rented Sector, inaczej BTR - Built to Rent) jest działalnością związaną z wynajmem mieszkania prowadzoną przez profesjonalny, wyspecjalizowany podmiot, dla którego wynajem powierzchni mieszkaniowej stanowi podstawę działalności gospodarczej. Działalność ta prowadzona jest w budynku zaprojektowanym i wybudowanym z myślą o najmie, tzn. z mieszkaniami o odpowiednich rozkładach oraz pomieszczeniami do wspólnego użytku (kawiarnie, przestrzenie coworkingowe, pralnie). Kto może być właścicielem nieruchomości? Właścicielem nieruchomości może być ten sam podmiot, który nią operuje (zarządza). Role mogą być również rozdzielone – własność jest w rękach funduszu inwestycyjnego, a wynajem prowadzi profesjonalny operator. Jaka jest skala najmu? W przypadku najmu instytucjonalnego bierzemy zazwyczaj pod uwagę całe budynki lub ich stanowczą część. W przeciwieństwie do najmu indywidualnego stanowiącego portfel mieszkań zlokalizowanych w wielu budynkach. Do tego dochodzi jeszcze dedykowana obsługa najemcy, profesjonalny serwis mieszkań czy świadczenie usług concierge. Podmioty na rynku najmu instytucjonalnego Wybrane czynniki wpływające na rozwój rynku PRS w Polsce Luka mieszkaniowa Dynamiczny rozwój branży deweloperskiej wciąż nie rozstrzygnął obserwowanego od lat problemu deficytu powierzchni mieszkaniowej. W Polsce luka mieszkaniowa szacowana jest na około 2 mln lokali. Jej wysokość jest wciąż znacząca, mimo zasadniczego zwiększenia się zasobu mieszkaniowego - z 13,5 mln (2010 rok) do ponad 15 mln (2020 roku). Dostępność mieszkań Malejąca dostępność mieszkań może wpływać na zainteresowanie najmem jako alternatywą dla własności. Najczęstszym powodem, wskazywanym przez najemców mieszkań w Polsce, wyboru najmu zamiast własności mieszkania jest kwestia braku środków pozwalających na zakup mieszkania. Szacowana dostępność mieszkania (mkw. za przeciętną pensję w sektorze przedsiębiorstw) Brak możliwości amortyzacji budynków i lokali mieszkalnych Zmiana ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wprowadzona jako część Polskiego Ładu, wyłącza od 2022 roku możliwość amortyzacji budynków i lokali mieszkalnych. W wyniku czego właściciele takich budynków zapłacą więcej z tytułu podatku dochodowego, gdyż nie będą mogli obniżać podstawy opodatkowania o odpisy amortyzacyjne. Wejście dużych graczy PRS Rynek instytucjonalny w Polsce rozwija się dwutorowo: deweloperzy mieszkaniowi budują swoje portfele mieszkań na wynajem w oparciu o posiadany bank ziemi, natomiast nowi gracze skupiają się na przejmowaniu spółek deweloperskich lub zakupie projektów gotowych do budowy. Wejście dużych graczy PRS, które miało miejsce w ostatnich latach znacznie zdynamizowało rozwój tego rynku. Zmiana cen mieszkań i stawek najmu Niemal we wszystkich państwach Unii Europejskiej, na przestrzeni ostatnich 10 lat (2010-2020) ceny mieszkań rosły istotnie szybciej niż ceny najmu, przez co najem mieszkania stawał się korzystniejszy niż kupno. W przypadku Polski rozbieżność pomiędzy zmianą cen mieszkań i stawek czynszu jest zdecydowanie mniejsza - ceny wzrosły o 40%, a stawki czynsz o 33%, przy czym do 2017 roku wzrost czynszu był wyższy niż cen mieszkań, które zaczęły nadrabiać dystans począwszy od 2018 roku. Na koniec 2020 roku skumulowane tempo wzrostu obu kategorii się zrównało, by wreszcie w 2021 stawki czynszu ustąpiły wzrostowi cen mieszkań. Zmiana cen mieszkań i stawek najmu - polska na tle średniej EU (2011=100) Uchodźca z Ukrainy, który chce wynająć mieszkanie w Polsce, może to zrobić w każdym momencie. Polacy chcący pomóc obywatelom Ukrainy, uciekającym przed wojną, mogą wynająć swoje mieszkanie, bądź użyczyć je bezpłatnie. Jakie rozwiązania przewiduje specustawa w zakresie wynajmu nieruchomości uchodźcom z Ukrainy? Wynajem mieszkania uchodźcy z UkrainyWynajem mieszkania uchodźcom z Ukrainy - co reguluje specustawa?Jak bezpiecznie wynająć mieszkanie uchodźcom z UkrainyUmowa wynajmu mieszkania z uchodźcą z UkrainyJak wypowiedzieć umowę wynajmu mieszkania w Polsce obywatelowi UkrainyWynajem mieszkania uchodźcy z Ukrainy - co może zrobić właściciel nieruchomości, kiedy najemca nie chce się wyprowadzić Umowa najmu okazjonalnego z obywatelem UkrainyUmowa użyczenia lokalu uchodźcy z Ukrainy – na czym polega i co dajerozwiń >Wynajem mieszkania uchodźcy z Ukrainy Obywatele Ukrainy, który uciekają przed panującą w ich kraju wojną wypowiedzianą przez Rosję, potrzebują dachu nad głową. Ci, którzy skierowali swoje kroki w stronę Polski mogą liczyć na pomoc. Dzięki uchwalonej 10 marca 2022 r. przez Sejm Ustawie z dnia 9 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, tzw. specustawie, obywatele Ukrainy mogą przekroczyć granicę Polski i w uproszczony sposób uzyskać w niej legalny pobyt na czas 18 miesięcy, licząc od dnia 24 lutego 2022 r. To istotny zapis dla osób udostępniającym swoje mieszkania dla uchodźców z Ukrainy, gdyż do zawarcia z nimi umowy najmu lokalu, czy też umowy użyczenia lokalu niezbędny jest legalny pobyt w Polsce. Pod względem formalnym nie ma osobnych uwarunkowań prawnych dotyczących wynajmowania mieszkań cudzoziemcom. Zgodnie z zapisami Ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, zostaje wyłączona szczególna ochrona lokatorów w związku z panującą w Polsce pandemią COVID-19, a dokładnie zakaz wykonywania tytułów wykonawczych nakazujących opróżnienie lokalu mieszkalnego, tzn. eksmisji lokatora, który np. zalega z płatnością czynszu za najem. Druga regulacja związana z udostępnieniem nieruchomości obywatelowi Ukrainy przybyłemu do Polski na skutek wojny w jego państwie dotyczy zwolnienia z konieczności wskazania lokalu zastępczego w przypadku zawarcia umowy najmu okazjonalnego. Jest to duże ułatwienie, bowiem ten wymóg mógłby niemalże w zupełności wykluczyć możliwość zawierania umowy najmu okazjonalnego z obywatelami Ukrainy uciekającymi przed wojną, bo oczywistym jest, że większość z nich nie posiada w Polsce innego miejsca, do którego mogłaby się przeprowadzić. Trzeci zapis dotyczy nieodpłatnego udostępniania lub wynajmie mieszkań wchodzących w Skład Inicjatywy Społecznej, tzw. TBS-ów. Dzięki tej zmianie możliwy będzie wynajem lub użyczenie bez zawarcia umowy w sprawie partycypacji. Do uchodźców z Ukrainy nie będą też miały zastosowania przepisy uzależniające najem lokalu mieszkalnego od spełnienia przez ukraińskiego najemcę określonych kryteriów majątkowych. Poza wyższymi zapisami specustawa nie reguluje prawa związanego z udostępnianiem mieszkania, czy też domu obywatelowi Ukrainy, który przybył do Polski na skutek inwazji Rosji na jego kraj. W związku z tym wszelkie formy regulują pozostałe przepisy przewidziane w Polskim prawie, przede wszystkim Kodeks Cywilny i Ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie i o zmianie Kodeksu cywilnego. Zatem w jaki sposób możemy przekazać do używania nieruchomość obywatelowi Ukrainy uciekającemu przed wojną? Mamy do wyboru tradycyjną umowę najmu mieszkania, umowę najmu okazjonalnego, bądź umowę użyczenia. Należy mieć na uwadze, że umowa najmu podpisywana z obcokrajowcem powinna być sporządzona w dwóch językach, po polsku i w języku, który najemca rozumie. W przypadku umowy najmu z obywatelem Ukrainy powinna ona być zawarta również w języku ukraińskim. Ważne jest bowiem, aby rozumiał on treść podpisywanej przez siebie umowy. Czas trwania umowy najmu nie powinien przekraczać okresu pozwolenia na pobyt w Polsce. Obywatel Ukrainy, przebywający w Polsce na podstawie specustawy, może w niej legalnie pozostać przez maksymalnie 18 miesięcy, licząc od dnia 24 lutego 2022 r. Umowa wynajmu mieszkania z uchodźcą z Ukrainy Umowa najmu jest to wzajemne uzgodnienie dwóch stron – wynajmującego, czyli właściciela nieruchomości i najemcy, czyli osoby biorącej ją w najem, zgodnie z którą wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy mieszkanie, bądź dom do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, za co najemca zobowiązuje się płacić czynsz. W związku ze ściśle określonym czasem legalnego pobytu obywatela Ukrainy uciekającego przed wojną, umowa ta powinna zostać zawarta maksymalnie na 18 miesięcy. Ukraińskiego najemcę obowiązują prawa i obowiązki zgodne z polskim prawem. Podlega on ochronie lokatorów zgodnie z Ustawą o ochronie praw lokatorów. Do obowiązków obywatela Ukrainy uciekającego przed wojną, zamieszkującego wynajmowany lokal należy używanie najętego lokalu w sposób w umowie określony, stosowanie się do porządku domowego, w tym zgodnego z potrzebami innych mieszkańców i sąsiadów, utrzymywanie wynajętego lokalu w takim stanie w jakim został mu wydany, dbanie o utrzymanie go w należytym stanie higieniczno-sanitarnym, a także dokonywanie drobnych napraw, podłóg, drzwi i okien, malowanie ścian, podłóg oraz wewnętrznej strony drzwi wejściowych, jak również drobne naprawy instalacji i urządzeń technicznych, zapewniających korzystanie ze światła, ogrzewania lokalu i odpływu wody. Z kolei właściciel lokalu zobowiązany jest do zapewnienia sprawnego działania istniejących instalacji i urządzeń związanych z budynkiem umożliwiających najemcy korzystanie z wody, paliw gazowych i ciekłych, ciepła, energii elektrycznej oraz innych instalacji i urządzeń stanowiących wyposażenie lokalu. Ponadto wynajmujący lokal na obowiązek do dokonywania na swój koszt napraw i wymiany wewnętrznych instalacji: wodociągowej, gazowej i ciepłej wody – bez armatury i wyposażenia, a także napraw i wymiany wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania wraz z grzejnikami, instalacji elektrycznej, anteny zbiorczej oraz do wymiany pieców grzewczych, stolarki okiennej i drzwiowej oraz podłóg, posadzek i wykładzin podłogowych, a także tynków. Ważne: Przed przekazaniem lokalu strony sporządzają protokół zdawczo-odbiorczy, w którym określają stan techniczny i stopień zużycia znajdujących się w nim instalacji i urządzeń. Jest to istotny dokument, który stanowi podstawę rozliczeń przy zwrocie lokalu. Można, ale nie ma konieczności dołączenia do niego zdjęć przedstawiających stan faktyczny wydawanego lokalu. Jak wypowiedzieć umowę wynajmu mieszkania w Polsce obywatelowi Ukrainy Umowa najmu lokalu zawarta na czas oznaczony upływa wraz z terminem w którym została zawarta. Może także zostać wypowiedziana z każda ze stron, z zachowaniem ustawowego terminu jej wypowiedzenia. Ustawowy termin wypowiedzenia mieszkania wynosi: miesiąc, jeśli czynsz jest płatny miesięcznie, trzy miesiące, w przypadku gdy czynsz jest płatny w odstępach czadu dłuższych niż miesiąc. Ważne! Właściciel mieszkania może także wypowiedzieć umowę najmu najemcy bez zachowania okresu wypowiedzenia, w przypadku, gdy ten nie zapłacić czynszu najmu za co najmniej dwa pełne okresy płatności. Wynajem mieszkania uchodźcy z Ukrainy - co może zrobić właściciel nieruchomości, kiedy najemca nie chce się wyprowadzić W sytuacji, gdy najemca nie chce opuścić lokalu wynajmowanego, w którym przebywa na podstawie standardowej umowy najmu, pomimo upłynięcia czasu wypowiedzenia, bądź okresu trwania umowy, właściciel w pierwszej kolejności może pisemnie wystąpić o natychmiastowe opróżnienie lokalu. Ważne, aby w piśmie tym wskazał termin na dokonanie tej czynności, np. 14 dni. Jeśli upłynie wskazany czas, a najemca nadal się nie wyprowadza, właścicielowi nieruchomości pozostaje droga sądowa, w celu rozpoczęcia postępowania egzekucyjnego. Pozew o opróżnienie, opuszczenie i wydanie lokalu należy złożyć w sądzie rejonowym, właściwym ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego. Po wydaniu przez sąd prawomocnego wyroku o nakazie opróżnienia lokalu, do działania przystępuje komornik. Ten w pierwszej kolejności wzywa lokatora do opuszczenia lokalu we wskazanym terminie, a jeśli to nie nastąpi, komornik przystępuje do eksmisji. Opróżnia lokal z osób i ich rzeczy. Jednak sytuacja się komplikuje w przypadku, kiedy sąd prowadzący postępowanie orzeka o przyznaniu naszemu najemcy lokalu socjalnego. W każdym przypadku najpierw bada sytuację materialną i rodzinną osoby, przeciwko której właściciel nieruchomości wszczął postępowanie, a także dotychczasowy sposób korzystania przez nią z lokalu. Jeśli sąd przyzna lokal socjalny, komornik nie może dokonać eksmisji z nieruchomości, do czasu, aż gmina zapewni najemcy zastępczy lokal socjalny. Niestety gminy mają deficyt takich mieszkań, w związku z czym czas oczekiwania może trwać latami. Ponadto wyroków sądowych nakazujących opróżnienie lokalu nie wykonuje się w okresie od 1 listopada do 31 marca roku następnego włącznie, jeżeli osobie eksmitowanej nie wskazano lokalu, do którego ma nastąpić przekwaterowanie. Ważne! Sąd nie może orzec o braku uprawnienia do zawarcia umowy najmu socjalnego lokalu wobec: 1) kobiety w ciąży, 2) małoletniego, osoby niepełnosprawnej oraz osoby sprawującej nad nim opiekę i wspólnie z nim zamieszkałej, 3) obłożnie chorego, 4) emeryta lub rencisty spełniającego kryteria do otrzymania świadczenia z pomocy społecznej, 5) osoby posiadającej status bezrobotnego, 6) osoby spełniającej przesłanki określone przez radę gminy w drodze uchwały - chyba że osoby te mogą zamieszkać w innym lokalu niż dotychczas używany lub ich sytuacja materialna pozwala na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych we własnym zakresie. Co to oznacza w praktyce? Jeśli kobieta w ciąży i inne wyżej wskazane osoby nie dysponują własnym lokalem, do którego mogłyby się przeprowadzić, a także ich sytuacja materialna nie pozwala im na przeprowadzkę do innego lokalu, wówczas sąd musi przydzielić im konieczność zapewnienia lokalu socjalnego przez gminę. Jeśli gmina nie jest w stanie zapewnić tego lokalu, nie ma możliwości ich eksmisji. Co istotne, w czasie trwania pandemii COVID-19 nie można wykonywać eksmisji lokatorów, aż do czasu odwołania pandemii. Przepis ten jednak nie dotyczy obywateli Ukrainy, którzy uciekli przed wojną. Został on uchylny mocą Ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa. Umowa najmu okazjonalnego z obywatelem Ukrainy Najem okazjonalny to specjalna forma najmu cechująca się uproszczoną procedurą eksmisyjną i brakiem niektórych innych regulacji, np. dotyczących podwyżek czynszu. Zatem jej zawarcie ułatwia całe postępowanie związane z orzeczeniem eksmisji najemcy. Jednak w przypadku zawarciu umowy najmu okazjonalnego nie wystarczy zwykła umowa pisemna. Potrzebna będzie wizyta u notariusza w celu podpisania aktu notarialnego oświadczenia o poddaniu się egzekucji. To właśnie na podstawie tego dokumentu właściciel nieruchomości może zgłosić się do sądu o nadanie klauzuli wykonalności opróżnienia lokalu przez najemcę, bez konieczności wszczynania postępowania. Po jej nadaniu komornik przystępuje do procedury opróżnienia lokalu. Co istotne, w przypadku umowy najmu okazjonalnego nie występuje specjalna ochrona kobiet w ciąży, matek z niepełnoletnimi dziećmi, niepełnosprawnych z opiekunami, czy bezrobotnych, nie ma zatem konieczności, aby otrzymali od gminy socjalny lokal zastępczy. Ważne! Ustawodawca w ustawie o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa wyłączył konieczność złożenia oświadczenia o wskazaniu lokalu zastępczego przez Ukraińca wynajmującego lokal w formie najmu okazjonalnego. Wystarczy zatem podpisanie umowy najmu okazjonalnego pomiędzy stronami oraz podpisanie u notariusza przez ukraińskiego najemcę aktu notarialnego oświadczenie o poddaniu się egzekucji. Zakaz dokonywania eksmisji najemców w trakcie pandemii COVID-19 został wyłączony również w przypadku najmu okazjonalnego. Umowa użyczenia lokalu uchodźcy z Ukrainy – na czym polega i co daje Właściciel lokalu, który chce udostępnić swój dom, bądź mieszkanie uchodźcy Ukraińskiemu może to zrobić również w formie bezpłatnego użyczenia lokalu. Na czym ta forma polega i co daje? Jeśli zatem właściciel nieruchomości chce pomóc obywatelowi Ukrainy, którego dotknęła wojna i zapewnić mu dach nad głową za darmo, a jednocześnie chce mieć poczucie bezpieczeństwa własnych praw majątkowych, może skorzystać z umowy użyczenia lokalu. Na jej podstawie, zgodnie z Kodeksem cywilnym, może żądać zwrotu lokalu przed terminem w umowie określonym, jeśli osoba go zamieszkująca używa nieruchomości w sposób sprzeczny z umową, albo z właściwościami lub przeznaczeniem. Może oczekiwać zwrotu lokalu również wtedy, gdy stanie się on mu potrzebny z powodów nieprzewidzianych w chwili zawarcia umowy. Używający lokal ma obowiązek zwrócić go w stanie nie pogorszonym, niż w momencie w którym został mu przekazany. Podstawa prawna: Ustawie z dnia 9 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa, Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, Kodeks cywilny – ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r.

jpk a wynajem mieszkania